حسین سرخ ترين خون تاريخ

۱۴ بهمن ۱۳۸۵ / متن

 غبار مرگ، كربلا را فرا گرفته است. ديگر صداي چكاچك شمشيرها نمي آيد . هلهله لشكريان خاموش شده و تنها زوزه باد است كه از لابه لاي درختان تا فرات و از فرات تا خيمه هاي سوخته در گذر است .عاشورا تمام شده است و كاروان غم ديده عشق به سمت شام راهي شده اند، آنچه باقي مانده يك دشت تن بي سر است كه هنوز دفن نشده اند . و چه دردناك است داغ اين همه تن ، اين همه پيكر آفتابي ، اين همه اسطوره جوانمردي .و چه دنيا گذرگاه خواري است كه مي تواند اين همه فاجعه را در خود بيند و تاب بياورد . كسي نيست تا اين بدنهاي پاك را غسل دهد و به خاك بسپارد . تمام لشكر كوفه براي دريافت اجرت خياليشان به دربار ابن زياد رفته اند و كسي نيست در اين بيابان تاريك مگر اين صد و چند پيكر. مگر تجهيز از دنيا رفته واجب نيست، پس كجايند آناني كه به نام دين فرزند زمزم و صفا را سر بريدند و اينگونه بي غسل وكفن در بيابان رهايش كردند. آري اگر كسي مسلماني را كفن كند خداوند براي او ثواب بسيارمي نويسد هر كسي قبري براي مرده فراهم سازد، منزلي از منزل هاي بهشت را تصاحب مي كند. اما كجايند مسلماناني كه اين واژه ها را دريابند .هركس به تشييع جنازه برود در آخرت ثواب قدمهايش را به او مي سپارند. هر كس تابوت ميتي را از زمين بردارد گناهان كبيره اش بخشيده مي شود. هر كس بر پيكر مومني خاك بريزد به تعداد دانه هاي خاك نيكي براي او مي نويسند. هر كس به زيارت اهل قبور برود بارقه اي از نور به قلبش مي بارانند. اگر ميت مسلمان باشد، ثواب بيشتر، اگر مومن باشد كامل تر، اگرعالم باشد، اگرغريب باشد، اگر هتك حرمت شده باشد، اگر شهيد باشد …در هر مرتبه ارزش افزون تر به زائر اختصاص مي دهند ، حال اگر آن متوفي امام المتقين سيد الشهداء باشند كه ديگر ثواب اين تجهيز به شمارش نيايد . امروز روز سومي است كه بدنهاي عريان در كربلا بر زمين افتاده اند و كسي نيست تا آنها را كفن كند و به خاك بسپارد . قاعده اين است كه چون كسي رحل اقامت برمي چيند ندا مي كنند تا همسايگان و دوستان براي تجهيزش آماده شوند. اين شهدا كسي را ندارند كه ندا سردهند… تنها بانوي صبرو شكيبايي در خطابه هاي آتشين خود كور دلان كوفی را با «اما فيكم مسلم» مي خواند تا شايد رگ مسلماني آنها به جوش آيد كه نمي آيد. ابوذر در صحراي ربذه از دنيا رفت . خودش و دخترش به صحراي ربذه رفته بودند وقتي حال مرگ بر او چيره شد دختر بالشي از ريگ بر او فراهم كرد و گفت پدر جان در اين صحار با نعش شما چه كنم ؟ ابوذر گفت :پيغمبر از مرگ من خبر داده است . جمعي از عراق مي آيند براي تجهيز من برو بر سر راه اينها بايست و آنها را براي تجهيز من بياور. ابوذر رو به قبله خوابيد دختر عبا بر نعش پدر كشيد و رفت بعد از مدتي كوتاه قافله اي را از دور ديد كه به سمت او مي آمدند. ابن مسعود و مالك اشتر هم در آن قافله بودند دختر ندا كرد: اي بندگان خدا ابوذر ياور رسول خدا در اين غربت فوت كرده است. اهل قافله تا اين ندا را شنيدند پياده شدند، همه آمدند تا ابوذر را تجهيز نمايند . آنها بر سر كفن و دفن يار رسول خدا با هم نزاع كردند . حالا روز آن است كه پيكرهاي تفتيده ياوران حسين عليه السلام بر زمين افتاده بماند ؟ يا عبادا… المسلمين هذا الحسين بن علي هذا علي بن الحسين هذا عباس بن علي توفوا في هذه الغربه آنكه ندا بر آورد كه مردان خدا در كربلا كشته شده اند امروز د رمنزلي ديگر با مصيبتي عميق دست و پنجه نرم مي كند پيكر حسين عليه السلام زير نور آفتاب است و زينب د رمجلس ابن زياد .كدام سنگين تر است ؟ آن درد آور تر است يا آنكه سر حسين عليه السلام را به مجلس عياشي بياورند؟ آن درد آورتر است يا آنكه در مجلس ابن زياد يك سردار خون آشام كوفي از ابن زياد بخواهد تا ركاب اسبش را از طلا و نقره پركند، كه اين فتح الفتوح را كرده است . آن درد آورتر است يا اينكه سر حسين عليه السلام را در طبق بگذارند و به مجلس بياورند . از آن بالاتر اينكه ابن زياد مستانه قهقهه سر دهد و با چوب برلب و دندان حسين بزند؟ كدام سخت است… تجهيز شهداي كربلا يا مظلوميت فرزندان او درمجلس ابن زياد؟ زينب را بايد با مصيبت هاي پس از كربلا تنها گذاشت چون تنها ظرفي است كه مي تواند اين داغهاي پياپي را تاب بياورد و بشريت ديگر هيچ پهناوري، چون زينب را به خود نديده است . ما بايد براي تجهيز شهدا به كربلا باز گرديم اين جسدها تجهيز شده اند . تجهيز خدايي ، تجهيز پيامبري، تجهيز ملائكه ، تجهيز حسيني تجهيز تمام مخلوقات . پيكر نوراني حسين عليه السلام تجهيز خدايي شده است .خداوند كفني از نور بر پيكر او پوشانده، آنقدر كه هيچ چشمي نمي توانست يا ياراي دين نداشت. آن شخص اسدي گفت ديدم ميان جسدها چون آفتاب مي درخشيد ، همان نوري كه زيد بن ارقم گفت در خانه نشسته بودم از روزنه اطاق نوري متجلي است كه نور سر مبارك حضرت سديد الشهداء عليه السلام بود. خداوند برا اين پيكر نوراني نماز خواند، همان نمازي كه مي گوييم صلي الله عليك يا ابا عبدالله و خدا نه تنها بر اين پيكر كه بر تمام گريه كنندگان بر حسين عليه السلام نيز نماز مي خواند: الا و صلي الله علي الباكين علي الحسين عليه السلام . پيامبر نيز حسين عليه السلام را تجهيز كرده است . يكي از اجزاء تجهيز حفر قبر است كه پيامبر (ص) خود قبر حسين عليه السلام را حفر كرده است . امروز بني اسد آمدند امام سجاد هم به طريقي كه مي توانستند آمدندكلنگ حفر قبر را به زمين زدند آن قبر هويدا شد . ملائكه آسمان هم پيكر حسين عليه السلام را تجهيز كردند و در حديث آمده است كه وقت شهادت ملائكه جسد حسين عليه السلام را تا آسمان پنجم نزد علي بن ابيطالب بردند و به سرعت آوردند. از چشمه تسنيم اين بدن راغسل دادند. امام حسين عليه السلام خود نيز برای تجهيزش مقدماتي را فراهم كرد. حسين عليه السلام خود را كفن كرد اما چه فايده كه آن كفن را براي او باقي نگذاشتند به خواهر فرمود : آن پيراهن كهنه را بياور. پيراهنی كهنه ای که هيچ كس را رغبت بردن‌آن نباشد. حتي دامن پيراهن را حسين عليه السلام پاره پاره كردند تا كسي نخواهد آن را با خود به غنيمت ببرد . حسين عليه السلام خودش را غسل داد نه با سدر و كافور، كه با خون. امام دست زيرخون ها مي گرفت به آسمان مي پاشيد به سر و روي خود مي ماليد و مي فرمود: مي خواهم به ملاقات خداوند نايل شوم در حالي كه از خون خودم خضاب كردم. اين خون با تمام خون هاي عالم فرق مي كند خوني كه در شيشه هاي زمردين به بهشت مي رود خون ديگري است. سرخ تر از تمام خون ها و اينگونه بود كه حسين عليه السلام خود نيز در تجهيزش سهيم شد . اما اهل بيت چه كردند، آنها بدن حسين عليه السلام را كفن كردند، چگونه؟ با انداختن خودشان بر بدن او. غسل دادند با اشك هاي جاري. تشييع كردند پيكر او را از كربلا تا كوفه و شام و ما امروز همچنان د رتدفين شهداي كربلا سهيميم. هنوز حسين عليه السلام بي غسل و كفن است. هنوز حسين عليه السلام زيرسه تيغ آفتاب مي سوزد و ياراني مي خواهد كه از داغ او بسوزند و راه او بسازند .

قم – ۱۶/۱۱/۸۵

 

مطالب مرتبط

دیدگاهی ثبت نشده است.

درج دیدگاه