بنفشه

۲ اسفند ۱۳۸۵ / شعر

دلم را خانه غم کن دوبیتی
مرا مثل محرم کن دوبیتی
برای رفع این دلتشنگی ها
کمی گریه فراهم کن دوبیتی

زمین و آسمان سرده دوبیتی
نفس هایم پر درده دوبیتی
دلم در خیمه های غم گرفته
به دنبال تو می گرده دوبیتی

تو و این درد بی درمون  دوبیتی
تو و  یک دشت بی سامون دوبیتی
فدای چشمهایی که ببارد
به جای اشک نم نم … خون دوبیتی

غریبی و اسیری داد و بیداد
بنفشه …رنگ پیری داد و بیداد
اگر در آسمان بی ستاره
نباشد راه شیری…. داد و بیداد

بنفشه سر غیب است و شهوده
به دامانش هزاران لاله بوده
بنفشه رنگ غربت هاست… ای دل!
بنفشه …ارغوانی …رخ کبوده

قم – ۲۸/۱۱/۸۵

مطالب مرتبط

دیدگاهی ثبت نشده است.

درج دیدگاه