هم‌صدا با گنجشک‌ها

۲۹ اسفند ۱۳۹۵ / روزنوشت

روزنوشت‌های سفر به سامرا/ تعویض ضریح مطهر امامین عسکریین علیهم‌السلام

  طبیعت این روزهاست که کارها کمی با کندی ادامه پیدا می‌کند. این گام‌های اولیه همیشه این‌قدر سنگین برداشته می‌شود. تا قدم‌ها به راه رفتن عادت کند طول می‌کشد. مهندسان حرم کمی ناهماهنگ هستند و در شکل‌دهی به سازه‌های زیرسازی‌ها ، اندازه‌های اصلی را نادیده گرفته‌اند و این باعث شده محاسبات به هم بریزد. اما مهندس خوش نژاد این‌قدر تجربه دارد که بتواند اشکالات این دوستان را که البته ناخواسته به وجود آمده، پوشش بدهد.

کار حفاری تمام‌شده است و حفره‌ای به عرض حدود ۶۰ سانت دورتادور حرم شکل‌گرفته است. شیوه‌ای که برای زیرسازی مدنظر مهندسان ما هست، با این شیوه که حرمی‌ها می‌گویند ، متفاوت است. این‌ها می‌خواهد محفظه‌ای با ورق گالوانیزه زیر آرماتورها باشد همین باعث شده است کار سرعت خودش را نداشته باشد.

ساعت از نیمه‌شب گذشته است.همه مشغول‌اند. میان این‌همه سروصدا کارهای فنی، به‌راحتی می‌تواند صدای هق‌هق همین بچه‌های باصفا را بشنوی.همین‌هایی که تا چند دقیقه قبل داشتن کار می‌کردند و حالا خستگی‌هایشان را با باریدن قطرات اشک تسکین می‌بخشند.

اینکه پایین پای امام هادی بنشینی و چشم‌هایت را به خاک‌ها بدوزی لاجرم باید اشک بریزی. میلگردها و سیمان‌ها هم با تو صحبت می‌کنند. چه برسد به این گنجشک‌هایی که از گوشه‌کنار رواق صدایشان می‌آید.

کار در این مرحله سخت است . جانکاه است . صبوری می‌خواهد و این شکیبایی را فقط با توسل می‌توان دریافت. به نظر من این مرحله سخت‌ترین مرحله نصب ضریح است.

 

مطالب مرتبط

دیدگاهی ثبت نشده است.

درج دیدگاه