قنوت کلمات

۸ فروردین ۱۳۹۶ / شعر

شعرنوشت‌های سفر به سامرا/ تعویض ضریح مطهر امامین عسکریین علیهم‌السلام

 

غزلم را به همین آب روان‌خواهم داد
نفسم را به حریمت جریان خواهم داد
زیر بار غم تو رقص‌کنان خواهم رفت
پیش پای تو در این معرکه جان‌خواهم داد
زیر گلدسته ساعت نفسی خواهم زد
تا رسیدن به ضریح تو نشان خواهم داد؛
در هوای حرمت بال و پری ساخته ام
روی گلدسته اشراق اذان خواهم داد
از بهشت تو همین کاسه برایم کافی است
من گدای توام و کاسه تکان خواهم داد
باز بر منبر اعجاز دعا خواهی خواند
به قنوت کلمات تو بیان خواهم داد
من هم از جامعه لبریز مناجات شدم
جرعه‌ای از قدح جام جهان خواهم داد
داغ تو داغ کمی نیست غریب بن غریب
رد این داغ به افلاک نشان خواهم داد
درد تو درد اسیری است به زینب سوگند
شرح این غصهٔ پرزخمِ زبان خواهم داد
وای برمن پروبال تو کبود است کبود
من در این روضه سربسته که جان‌خواهم داد
سامرا بود و اسیری ولی اینجا دیگر
پشت در مادرت …. ای‌وای …امان خواهم داد

چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد
من به این شهر پر از غصه زمان خواهم داد

مطالب مرتبط

دیدگاهی ثبت نشده است.

درج دیدگاه