شرافت چوب

۹ فروردین ۱۳۹۶ / روزنوشت

روزنوشت‌های سفر به سامرا/ تعویض ضریح مطهر امامین عسکریین علیهم‌السلام

 

تا وقتی پیکره چوبی علم نشود، احساس شکل‌گیری ضریح به انسان دست نمی‌دهد. این تجربه سفر قبلم به کربلاست. در آن سفر هم ، تا وقتی پیکره چوبی برافراشته نشده بود، خیلی احساس برپایی ضریح را نداشتم ، درست مثل همین لحظاتی که تا امروز، داشته‌ام. اما امروز همه آمده‌اند تا پیکره چوبی ضریح ،علم شود. این کار در مقیاس و  اندازه‌گیری‌هایی که انجام‌شده است از دقیق‌ترین اتفاقات ضریح است، که باید با همان دقت اتفاق بیافتد. حساسیت کار در اینجاست که ، این پیکره سنگین را باید چند نفر حمل کنند و در جای خود مستقر نمایند تا  اتصال‌های چوبی همدیگر را در آغوش بگیرند و بعد با تسمه‌های فلزی محکم شوند. این فرآیند اگر دقت‌های میلی‌متری خودش را نداشته باشد، تمام تلاش گروه‌های مختلف بی‌نتیجه می‌ماند.
پیکره چوبی در یک ضریح شش‌گوشه ، به خاطر پیچ‌های خاص خود که منجر به گوشه ششم می‌شود، بسیار متفاوت است. تفاوتی که تنها با دقت و تجربه می‌توان آن را به سرانجام برساند.
از تمام ویژگی‌های دقیق و جذاب این پیکره که بگذریم، از این نمی‌توان عبور کنم که چوب ساج بهترین چوب برای ساخت پیکره چوبی است. چراکه با تراکم بالا ، وزن سنگین ، استحکام و مقاومت خاصی که دارد، حتی در مقایسه با اکثر فلزات، برای پیکره­ی حجم‌هایی مثل ضریح مناسب‌تر است. از این خاصیت که بگذریم باید به شرافت چوب رشک ببریم. چوب با هر فلز دیگری از جهت شرافت تفاوت جدی دارد، تا نام چوب را می‌شنویم بی‌اختیار به سروستان‌های رفیع و جنگل‌های   انبوه می‌رسیم که نفس زمین‌اند. اگر ما انسان‌ها تنفس­مان را به درخت‌ها مدیونیم بی‌شک خانه خوبان عالم نیز باید در مدار نفس‌هایی قرار بگیرد که از هوای بهشت لبریز است.
ایستاده‌ایم به بلندای صنوبرهایی که‌برگ‌هایشان را به بادها می‌سپارند تا در موسیقی مواج ابرها سهیم باشند. تا در هم‌آغوشی برگ و شاخه به شبنم‌هایی سلام کنند که صبح به صبح می‌آیند و گونه‌های سبز درختان را می‌شویند.
درختان آموخته‌اند که باید در هوای زمین بدمند، تا ناپاکی‌ها از آن دور شود و من نمی‌دانم، درختان این‌همه نفس پاک را از کجا می‌آورند. حالا که کنار گل‌های نرگس به ارتفاع شاخه‌ها و ساقه‌ها نگاه می‌کنم می‌فهمم که آن نفس‌هایی که در هوای زمین دمیده می‌شود عطر گل نرگس است. درختان هم سرمست همین عطرند. گواه این حرف من شیدایی برگ‌ها در بادهاست. دلنوازی موسیقی درختان است در ازدحام برگ‌ها….

 

 

مطالب مرتبط

دیدگاهی ثبت نشده است.

درج دیدگاه