قد رعنای ضریح

۱۱ فروردین ۱۳۹۶ / روزنوشت

روزنوشت‌های سفر به سامرا/ تعویض ضریح مطهر امامین عسکریین علیهم‌السلام

 

قد رعنای ضریح برافراشته شده است، یعنی پیکره چوبی تمام‌شده و ما نشسته‌ایم و داریم این شکوه را به چشم‌هایمان می‌سپاریمش. راستش را بخواهید من سعی می‌کنم تا می‌شود چشمم را زا این‌همه زیبایی پرکنم، یعنی هر بار که می‌آیم و می‌روم بیشتر از هر کار دیگر نگاه می‌کنم. می‌خواهم تمام لحظات این ضریح در چشم‌هایم باقی بماند. نه من که تمام کسانی که اینجا هستند همین حال را دارند. آدم‌ها اینجا چشم‌هایشان را به دست گرفته‌اند و از این ستون به آن ستون می‌روند. زیبایی این ضریح را باید با تمام وجود احساس کرد.
حتی آدم‌ها هم اینجا دیدنی‌تر می‌شوند. آدم‌هایی که هرکدام با پیشینه خاص خودشان آمده‌اند و در این لحظات حضور دارند. آدم‌هایی که به نظر می‌رسد با همه آدم‌ها فرق می‌کنند. امروز میهمان تولیت بودیم. یعنی ضیافتی برپاشده بود، تا تولیت برایمان حرف بزند. از تعارفات معمولی که بگذریم، چند نکته جالب در حرف‌های ایشان بود.
اول اینکه کسانی که در حال نصب ضریح هستند، در حقیقت در سرور قلب پیامبر و اهل‌بیت شریک‌اند، آن‌هم اینجا در سامرایی که چند سال قبل ب نامهربانی مواجه شده است. آن روز که این خانه هتک حرمت شده ، روز عزای اهل‌بیت و دوستداران اهل‌بیت بود و امروز که ضریح در حال نصب است بی‌شک، روز سرور و شادی اهل‌بیت است، این توفیق بی‌نظیری است که در جایگاهی قرار بگیرد که مایه خوشحالی اهل‌بیت باشد.
دوم اینکه در روایات ما هست که خادمان اهل‌بیت در بهشت به زیارت مولای خود نائل می‌شوند. این مقام خدمت بسیار باارزش است. اعتقادات ما به ما می‌گوید که خدمت به اهل‌بیت، افتخاری است که نصیب هرکسی نمی‌شود و همین برای خادمان بس که در قیامت، پیامبر نورانی‌مان سراغ خادمان خود را می‌گیرد و آن‌ها ، هم‌جوار خود پیامبر و اهل‌بیت می‌شوند.
صبح‌ها ، صف فرشته از عرش می‌آیند، تا در شبنم بارانی چشم‌های زائران ، وضو بگیرند و بر مهر بارگاه خورشید سجده کنند. قنوت‌هایشان را روبه سمت هفتمین طبقه عرش به آسمان برسانند. آه که چه خنکای نابی از این سمت می‌وزد که مستی‌اش را تنها می‌توان از پیاله‌های کوثر جستجو کرد.
امروز صبح کنار ضریح، بوی سوسن‌های سفید و عطر نرگس‌های رازقی، چنان درجانمان می‌وزید که گویی ساقه‌ این گل‌ها، از سرچشمه کوثر سیراب شده‌اند. گل‌ها عطر پیراهن این بارگاه را گرفته‌اند. این‌همه سرمستی صبحگاهی که در گل‌ها سراغ داریم برای تنفس در این بارگاه است.

 

 

مطالب مرتبط

دیدگاهی ثبت نشده است.

درج دیدگاه