کبوتر حرمم، عزم کربلا دارم

۱۸ مهر ۱۳۹۷ / روزنوشت شعر

در این که عاشق تو هستم… ادعا دارم
من از تمام جهان ها فقط تورا دارم
زمین حکایت شیرین با تو دم زدن است
به شوق روی شما رنگی از خدا دارم…
کسی درون من از عشق دم گرفته مدام
که در حریم حرم ذکر یا رضا دارم..
شبیه دسته‌ی آشفته کبوترها
دو بال محض پریدن به ناکجا دارم
کنار گریه به لبخند ها دلم خوش تر
درون سینه ام از عشق ابتلا دارم
همیشه آخر دنیاست صحن گوهرشاد
همیشه حس پریدن از ابتدا دارم
اگر به زلف مشک تنیده ام هر بار
کنار پنجره فولاد دل رها دارم
من از حوالی باب الجواد آمده ام
دو قطره اشک از ایوان ربنا دارم
دلم به گندمِ گنجشک هایتان خوش باد
هنوز آینه در چشم صحن ها دارم

غریب و بی کس و تنها تو نیستی آقا
که در کنار شما حس آشنا دارم
درست در وسط صحن خوب آزادی
چقدر شوق رسیدن به یک شفا دارم
کسی کنار حرم با صدای خسته خود
گرفته است زبان شاه یک دعا دارم…
به بغض سمت شما دست بر سینه گذاشت
که السلام علیکم …که حرف ها دارم؛
به نام حضرت سلطان به نام حضرت عشق؛
کبوتر حرمم عزم کربلا دارم…

مطالب مرتبط

دیدگاهی ثبت نشده است.

درج دیدگاه